چهاردهمین دوره ی رویداد سالانه ی وُکال کانتست هنرجویان استاد صنم پاشا برگزار شد

چهاردهمین دوره ی رویداد سالانه ی وُکال کانتست هنرجویان استاد صنم پاشا برگزار شد

جمعه گذشته، هجدهم اسفند ماه 1396، چهاردهمین دوره ی رویداد سالانه ی وُکال کانتست هنرجویان استاد صنم پاشا در آموزشگاه موسیقی هترا برگزار شد. وکال کانتست -یا اگر بخواهیم از کلمات فارسی استفاده کنیم، رقابت خوانندگی- رویدادی است که در پایان هر سال بین هنرجویان استاد صنم پاشا، مدرس آواز، برگزار می شود. هدف از برگزاری این رویداد این است که هنرجویان در کنار رقابتی دوستانه، دستاوردهای یک سال گذشته شان را جمع بندی کرده و توانایی خود را محک بزنند.و البته به بهترین های هر دوره جوایزی ازجمله یک ترم کلاس رایگان و … نیز اهدا می شد تا با ایجاد کردن حس رقابت در بین هنرجویان به آنها انگیزه دهد که با بالاترین سطح تواناییشان در کانتست شرکت کنند.

اگرچه عبارت وکال کانتست بیان کننده یک رویداد رقابتی است لیکن چهاردهمین دوره آن به صورت غیر رقابتی برگزار شد که از دلایل این امر میتوان به دشواری قضاوت بین هنرجویانی با سبک های متفاوت -از بلوز و کانتری گرفته تا هارد راک و متال-و همچنین سطوح مختلف توانایی اشاره کرد. بدین ترتیب در این دوره، کانتست با چند تفاوت نسبت به دوره های پیشین برگزار شد. یکی از این تغییرات همانطور که پیشتر گفته شد غیر رقابتی بودن رویداد چهاردهم بود. اما تفاوت اصلی این کانتست با کانتست های قبلی در شکل گروه بندی هنرجویان و البته نحوه اجرای هنرجویان پیشرفته بود. ابتدا شرکت کنندگان به چهار گروه مختلف تقسیم شدند. اولین گروهی که به اجرای برنامه خود پرداختند گروه هنرجویان مبتدی بود. سپس نوبت به باقی شرکت کنندگان رسید که در سه گروه دسته بندی شده بودند و در هر کدام از گروه ها یکی از هنرجویان پیشرفته به عنوان سر گروه قرار می گرفت و باقی شرکت کنندگان نیز در یکی از این گروه ها قرار میگرفتند.

همانطور که گفتیم بزرگترین تفاوت این دوره وکال کانتست با دوره های قبلی در نحوه اجرای هنرجویان پیشرفته بود. بدین صورت که بر خلاف دوره های قبلی که تمامی اجراها بهمراه موسیقی پشتیبان یا Backing Track و به صورت پلِی بَک اجرا می شد، در این دوره هنرجویان پیشرفته برنامه خود را با همراهی گروه به صورت زنده اجرا کردند. بدین ترتیب در هر یک از سه گروه شاهد یک اجرای زنده بودیم و باقی هنرجویان که در سطح متوسط قرار داشتند روی بَکینگ ترک میخواندند.

در این دوره، نیما جیرانی بهمراه گروه “درون” “Daroon” ، حسین پاییزی بهمراه گروهش و روژین عزیزی بهمراه گروه بلک رینبو “Black Rainbow” هنرجویان پیشرفته ای بودند که بهمراه گروه برنامه خود را اجرا کردند. رودابه صدیقی، سهراب فراهانی و آزاده رنجبر نیز اگرچه جزو هنرجویان پیشرفته بودند اما به دلایلی نتوانستند بهمراه گروه روی صحنه بیایند و آزاده با ساز و سهراب و رودابه با بکینگ ترک اجرای خود را ارائه دادند.

در رویداد روز جمعه، تعدادی از هنرمندان برجسته موسیقی و سینما و ادبیات کشور نیز به عنوان مهمان حضور داشتند از جمله این افراد میتوان به آقای حامد بهداد بازیگر و خواننده، آقای مرتضی دلیری بنیانگذار شهر کتاب، آقای میکائیل شهرستانی هنرپیشه، آقای سامان گلریز نویسنده و مجری تلویزیون، آقای امیر وفایی آهنگساز و نوازنده گیتار الکتریک از گروه الکتروکیوت، خانم آسیه میرحیدری انیماتور و کارگردان ویدیویی، آقای اوژن محمدی خواننده و آهنگساز و از  شاگردان سابق صنم پاشا، خانم نازنین جلالی مدرس آواز کلاسیک و دانیال ایزدی نوازنده و مدرس هارمونیکا اشاره کرد.همچنین آقای محمد بیگی نویسنده منتقد و مترجم مجموعه اشعار گروه بلک سبت Black Sabbath و مجموعه اشعار جان لنون John Lennon در خلال اجراها بروی صحنه آمد و چند دقیقه ای درباره هنر و کتاب و اهمیت مطالعه سخنرانی کرد.متن سخنرانی آقای بیگی را میتوانید در این لینک مشاهده کنید:

سخنرانی محمد بیگی در وکال کانتست هنرجویان

رویداد روز جمعه همچنین مصادف با روز جهانی زن و روز مادر بود که صنم پاشا با یک سخنرانی کوتاه و تقدیم دسته گل و در آغوش کشیدن مادر گرامیشان که در بین تماشاچیان حضور داشتند، این روز را به ایشان و تمام زنان و مادران ایرانی تبریک گفتند.

چهاردهمین وکال کانتست استاد پاشا علاوه بر اینکه فرصتی برای شاگردان وی فراهم کرد تا خود و توانایی هایشان را سنجیده و محک بزنند، فرصت بسیار مناسبی را نیز برای هنرجویان پیشرفته و گروه هایشان به وجود آورد تا با اجرا کردن آثارشان در مقابل برخی از چهره های سرشناس موسیقی و سینما و ادبیات،بهتر و بیشتر دیده و شناخته شوند. چه بسا که این اجرا برای هر یک از آنها سکوی پرتابی به سوی اجراهای بزرگتر و موفقیتهای بیشتر باشد.برگزاری این رویداد نمونه کامل حمایت و تشویق یک استاد از هنرجویان و شاگردانش بود و سزاوار قدردانی و تشکر فراوان.

نویسنده: دژار حقی

ارسال نظرات